De Rust !

Dagelijks kun je meegenieten van de verslagen van Jan v Looijengoed, die samen met zijn dochter Romy, en nog 12 andere teams de barre tocht de Rust rijden.

Dag 1

Het was de laatste dagen met name in het Westervoortse al wat onRUSTig bij mij op de stoep en op de App. De diverse deelnemers aan ons tochtje kregen waarschijnlijk in de gaten dat de start toch dichtbij kwam. En niet verwonderlijk dat er dan gestresste bekkies bij de regionale ruitenboer naar binnen komen met allerlei vragen en probleempjes, die , mits op tijd, best opgelost of omzeilt hadden kunnen worden maar ja…. Waarom verbaast het mij niet. En gelukkig hoef ik behalve een klein bedrijfje, klein uitlopend verbouwingetje en een klein rustig puzzeltochtje , niets anders te doen en zorgen deze lieden voor genoeg “ content” voor dit stukje schrijven. Koploper in de huis aan huis bezoekjes is onze regionale koekenbakker Paulus K. te L. .Het aantal huisbezoekjes wat dit fijn geronde mens weet uit te voeren moet een natte droom zijn voor ieder zich zelf respecterend Jehova getuige . En ieder bezoekje is een verhaal op zich; track en trace werkt niet( of je stopt de stekker d’r in) en als je dan toch van stekkers houdt; bezoek Koenens Koets! Het is een mix van laadsnoertjes en 12V plugjes vervormd tot een spinnenweb. Bij het verlaten van deze hybride Ster zal een paar genen van Houdini geen overbodige luxe zijn! Verder blijkt dat de bijrijder denkt dat in iedere 12V plug alles in geplugd mag worden en na het laatste gaatje gevuld te hebben met een koffiezet apparaat blijkt de wetenschap geen rekening te hebben gehouden met over ijverige huisvrouwen, en de rechter zijde van de Mercedes gaat op zwart….Na nog wat stickers op de auto geplakt te hebben zie ik de Mercedes de straat uit stuiven op zoek naar nieuwe overbelasbare 12V stekkerblokken. Dit kan wel eens een lang tochtje worden!

Aangezien we voor het hoge noorden gaan is er gekozen om iedereen vrij te laten om het eerste stuk t/m Denemarken op eigen gelegenheid af te leggen, als je om 1400 uur op 1 Februari maar in Fredericia DK bent. En dat was niet tegen dovemansoren gezegd, Op 2 teams na is iedereen vandaag al richting een hotel in de buurt vertrokken om morgen op tijd te zijn en de avond ervoor er maar aan vast te plakken.Een paar Deense hotel bars zullen dit een goed besluit vinden denk ik , gezien het feit dat als ik onze groep een beetje ken, de koffietijd al lang voorbij was.Wij sturen nu richting Hamburg naar een hotelletje iets ten Noorden van deze verkeershinder stad en horen dat team Fōlgere( zeg maar rustig Vulgair) daar ook is binnengevallen. Hans &Nanda kennende volgt er straks geheid nog een stukje verslag. Sta ik nu als zorgzaam vadertje m’n dochtertje even bij in haar slalom door de Deutsche Stau ellende.

En zo is het nu na middernacht, na een bezoekje aan een Ierse pub en na een pullen potje schoteltje aldaar, na een paar prima biertjes, na een dosis sterke verhalen , en vooral na veel gelach, en dat staat mij na aan het hart. Kortom best gezellig ten Noorden van Hamburg en Elmshorn. Het meeste angstzweet was weg bij Nanda totdat haar tijger “ Hansie nooit genoeg” meldde dat zij zich geen zorgen hoefde te maken omdat hij alles had voorbereid…, en dus keek Nanda weer uit haar ogen als een Rendier die een Lap met een vleesmes ziet aankomen.

Om iets voor middernacht vallen de Valhalla Drivers ook dit hotel binnen en de timing om dit tegelijk te doen met het sneuvelen van de biertap installatie viel niet echt goed. Voordeel dat jonckheer Erren vrij nuchter zijn bedstee kan bespringen en morgen ben ik de eerste om daar over door te zagen. En dan betreden wij onze zeervruime kamer , met zeer ruime badkamer, wat zeer waarschijnlijk een invalide prof kamer is, wat wel blijkt uit het feit dat er een rood touwtje midden in de badkamer hangt die mij aan kijkt en meldt; “ als je niet aan mij trekt zal je nooit weten waar ik voor dien” En nadat onze etage vervolgens dat ook te weten komt door een fijne felle piep toon lijkt het mij beter om in het vervolg overal met de fikken af te blijven…

Dusss, we zijn nog niet eens begonnen, heb het gros van de deelnemers niet gezien, half hotel met tinnitusopgezadeld en kan nu al niet anders zeggen dat het meer dat het meer dan tijd is voor De Rust!