De Rust dag 9

Dagelijks kun je meegenieten van de verslagen van Jan v Looijengoed, die samen met zijn dochter Romy, en nog 12 andere teams de barre tocht de Rust rijden.

Het is vrijdag en nog 3 dagroutes te gaan. Vandaag eentje waarbij 1 ding zeker is; hij brengt ons naar het zuiden, maar waar? En ik had gedacht dat de eindbestemming voorspellen hiermee simpeler werd maar niets is minder waar of alles meer onwaar , want allen hebben het weer flink mis, en dus rijdt het circus wederom bij het Hotel weg met geen idee waar ze heen gaan. Sommigen zien er iets frisser uit dan anderen, zij zijn gisteren namelijk ff met een paar anderen Glow Vikings aan het gloeien geweest in de Sauna. De heren De La Comgay hebben hier duidelijk het meest van genoten.

Na een vluchtig ontbijtje zijn wij snel op weg nadat wij alles wat gisteren losgetrild is bij de ijsspeedway show van mijn blonde ijsprinses, weer vastgesjord hebben. Ook in onze bolide slaat de vermoeidheid wat toe merken we aan kleine dingetjes; zo kan een simpel laadsnoertje wat niet direct in het bakje gaat waar die in moet een irritant klote snoertje worden, even bij het iets pakken achter uit de auto ergens achter blijven hangen is rede genoeg om 3 km boos voor je uit te kijken, een trilletje of rammeltje is oorzaak van veel gefrons en ge-pfff, maar aansluitend kijken we mekaar aan en na de opmerking hoe irritant de zojuist meegemaakte gebeurtenis was, volgt iedere keer een lachsalvo en een blik van dat het er bij hoort! Dit V-trio ; Vrouw, Vader& Volvo werkt prima in deze Scandinavische oorden! De route brengt ons via de grens van verlaten Lapland, naar de Rune stenen in Ostersund en via een speciaal tussen coördinaat OVER het Störsjon meer(kleine 500 m2).

Maar niet over het meer maar aangezien hier sommige routes in de winter korter zijn dan in de zomer… nemen we de Iceroad bij Sunne. Dit hebben onze teams nog nooit meegemaakt en algehele indruk is het best samen te vatten door de opmerking van 1 van de Snow Vikings; “da’s echt donders mooi”. Na 3 km over het meer rijden met hier en daar een scheurtje van een paar honderd meter, heeft er een bakker last van zweet deeg tussen de bilnaad en een bakkersvrouw een smile waar een stokbrood zo in kan… in de breedte bedoel ik uiteraard Ice roads. Je kan het maar meegemaakt hebben toch. Dan maar wat slim puzzelen zouden de teams de eindbestemming Malung kunnen weten.Deze wordt bereikt via de in Zweden wereldberoemde finish boog van de Vasaloppet (’s’wereld grootste langlaufwedstrijd en voor de Zweden een symbool van vrijheid) met een door te teams te vertalen Zweedse tekst, vrij vertaald “ net als onze vaders op weg naar succes”. Ik snap hem!

Wij komen om een uurtje of 17:00 uur binnen en de rest ook keurig op tijd en dus om 19:30 uur aan tafel voor lekker eten en sterke verhalen. De boventoon wordt gevoerd door de Iceroad vandaag wat de deelnemers geweldig vonden en de gok waar we morgen heen gaan ,er is niets te winnen in De Rust maar de teams worden toch steeds fanatieker om toch de “ wedstrijd” te winnen. En door ons spelsysteem kan nog iedereen, als ze goed hun best doen, precies niets winnen. En dat ambieert blijkbaar, the game is on !! Het eten is prima en vooral de bar heeft fans. Morgen rakel ik nog ff de laatste roddels of schandalen op voordat we naar zuid Zweden vertrekken. En dan hopelijk zondag thuis. Zil kan nu wel uren doorschrijven maar ben nu gewoon ff toe aan De Rust.