De Rust dag 4

Dagelijks kun je meegenieten van de verslagen van Jan v Looijengoed, die samen met zijn dochter Romy, en nog 12 andere teams de barre tocht de Rust rijden.

Vanmorgen iedereen keurig op tijd wakker en lijken allen aardig uitgeslapen als ik ze in de hotel lobby tref met een bakkie koffie in de knuisten en zo scherp als jonge honden voor de nieuwe dagroute…. Of toch voor het wederom zeer uitgebreide ontbijt buffet.Het is een wonder dat die Noren niet allen zo rond als een Noorse olieton zijn , want met dit soort ontbijten is onder 1/10 ton blijven een uitdaging. Of alle extra kilo’s moeten er af waaien tijdens de stormpjes die hier rond waaien. Tijdens ontbijt nog even korte briefing ivm een te halen veerpont op de route, waarbij een aantal hun nek verrekt om het weer buiten te checken, gelukkig is de storm van gisteren, die hoorde ik later net na ons de Atlantic Road ook heeft doen sluiten, iets .gaan liggen.

Zoals ik vaker zeg heb je met sommige vrienden geen vijanden nodig, en dit is in Kampen niet anders bij Snow Verklikkings. Al vroeg ontvang ik van een niet nader te noemen teamlid met voorliefde voor niet alleen kogels maar ook kogelbiefstuk , een appje met het geluid van , en ik citeer omdat de waarheid bij mij zoals jullie weten erg belangrijk is,”We kregen denk ik een ijsbeer binnen en ik denk dat René die of verkracht heeft of iets anders vreselijks. Het was donker en ik durfde eigenlijk niet te kijken , duurde hele nacht!” En hierbij een geluidsopname waarvan René later verklaarde hij “ een beetje snurkte”…. Mij leek het ijsbeer verhaal aannemelijker! Bedankt Hr. J.H te E.

Iedereen met buikje en thermoskan vol richting de pont en daar allen na een uurtje sturen gezamenlijk op. Dan op weg naar 1e coördinaat bij Tyholt toren in Trondheim, één van de hoogste torens van het noorden en onmisbaar in de Trondheim view. Hierna verder naar het noorden, waardoor de meeste voorspellingen van vanochtend over de eindbestemming van vandaag met de sneeuwschuiver de berm in kunnen. Wederom niemand in de buurt gegokt, hopelijk werkt de navigatie beter want vanavond wordt een unieke ervaring! 2e coördinaat is bij het enige voormalige concentratiekamp in Noorwegen , Falstad. Behalve de mooie omgeving en indrukwekkende historie blijft dit toch een plekkie om stil van te worden. Ik ga niemand zegen wat te doen maar check falstadsenteret.no en ervaar wat onze deelnemers hopelijk ervaren hebben.

Het volgende coördinaat kan verkregen worden als de deelnemers serieus de gedenksteen op de vroegere executie plaats gaan bekijken. En daarna weer rustig , een ervaring rijker het Noorse bos in voor de 4e coördinaat , waarvoor kleine 4 uur gestuurd moet worden verder Noordelijk. Maar dan kom je ook bij, en smaken verschillen, volgens sommige Noren , hun mooiste waterval Laksforsen ( Zalm waterval).Helaas was Herve vroeg donker of waren we hier te laat om deze mooie waterval te zien en dus snel door naar het mooie einddoel; het Fru Haugens Hotel in Mosjoen ! Je kan er maar geweest zijn! Het oudste hotel in het noorden en met eeuwenlange ervaring, altijd geleidt door een vrouw( ik zeg verder niets) maar ook nog gelegen in de wereldberoemde Sjogata . Mocht je niets te doen hebben ; kom hier heen! Wat een schilderij en wat een fijn hotel! Na een geweldig diner kunnen we gelukkig vaststellen dat team

Folgere niet meer alleen aan de leiding staan maar samen met team Lat’um van Paul Koenen en Nicolette Koenen-Buhler de koppositie in handen heeft… weer die blauwen! In de gezellige 2 eeuwen oude bar van het hotel voelen onze jonge hond er n zich snel thuis en na een overdosis sterke verhalen gaat het ligt een half uur geleden aan en bij ons uit. Tijd rijp om te gaan genieten na 596 km noord Noorwegen in dit briljante hotel vsn ; De Rust