De Rust

Dagelijks kun je meegenieten van de verslagen van Jan v Looijengoed, die samen met zijn dochter Romy, en nog 12 andere teams de barre tocht “de Rust” rijden.

De start!

Na een prima nachtje in ons tussenstop hotel in Elmsdorf rijden we keurig op tijd richting de start plek bij Fredericia. Bij de aldaar aanwezige benzinepomp is een kleine koffie en snack tent die tot een uurtje of 1300 ook lekker rustig was…. was! Want toen viel De Rust deelnemers bataljon binnen, en dat hebben de 2 medewerkers geweten! Een stuk of 20 liefhebbers van veul&vet leken te overwegen om hier de komende 10 dagen te blijven. Onze ribbetjes koning bestelde een kilo hamburger voorzien van minimaal 3x 125 ml Deense Dip saus en andere smurrie. Na de eerste heldhaftige hap werd al duidelijk dat Jimmy Boy de komende 45 km nog restjes uit z’n Talking Flamous kan eten….

Ik weet niet wat “wat krijgen we nou” of “ what the fuck” in het Deens is maar de bezoekers van dit Deense vethok keken op z’n lichtst gezegd verbååsd…. Er is een invasie van een mengelmoes van voertuigen die op een auto lijken tot sommige die op een vliegdekschip lijken. Van een keurige Deutsche Mercedes Gl , tot een een VW Tiguan, van een Britse Mini Countrymansroom tot een 4WD Engels Theehuis, en dan nog een paar USA bastards. Daar zit een mega Silverado bij waar de lak nog amper van droog is tot een een paar andere indrukwekkende pick ups. Waarbij er eentje de schoorstenen van een wegens stikstof gesloten kolencentrale gestolen heeft lijkt het..,

Aan de mega gereedschapskist op de laadvloer te zien moeten er nog wat laatste aanpassingen onderweg gedaan worden. En met dit gemêleerde wagenpark gaan wij richting het Noorden. Aan de passagiers van de auto’s ligt het niet want tijdens de eerste korte briefing staan hun gezichten goed gespannen, al dan niet van de straffe Deense wind, die hun mogelijk vannacht op de voor hun nog niet bekende overtocht van Hirtshals naar Bergen , nog parten kan spelen. Want niet alleen wij , maar ook Ingunn trekt vanavond rond de westkust van Noorwegen. En Ingunn is geen bestuurder van een auto maar de naam voor een serieuze storm die ons komt vergezellen rond ons bootje van de Fjordline. En uit ervaring kan ik melden dat dat bootje best groot is maar moedertje natuur daar eigenlijk gewoon om lacht! We gaan het meemaken.

De boot vaart 45 min eerder weg en komt zelfde tijd morgen middag aan.. dat stemt gerust. Op de parkeerplaats vertrekken de eerste gezichtjes al bij het aanschouwen van de mega golven in de haven. Menig koppie van onze vrienden kleurt gelijk wit aan de kleur van de koppies op de golven. Besloten is om Rennetje Derks half rood half wit( de bovenzijde wit want dat is zijn gezellige knuffelkoppie inmiddels toch al) te verven zodat we hem als reddingsboei kunnen gebruiken bij onverwachte tegenslagen.De nieuwe autogeur van de dikke Silverado is inmiddels al verdreven door Sumo worstel angst zweet. De eerste stickers zijn inmiddels al weggewaaid, opvallend wel dat dit gebeurd is bij de “handige Hansies” uit het peloton. Iedereen kan inmiddels aan boord en zelfs in de haven ligt dit schuitje al niet meer stil en lijkt het of moedertje natuur wil zeggen; “Come to Mama” Ik ga voordat we geen bereik meer hebben hier ook maar tussenstopje in lassen en bij deze golfslag druk ik met m’n dikke vingers te vaak op de verkeerde letters dus is dit het voor vandaag en hoop ik dat wij vannacht nog toekomen aan “De Rust”